بخشد . گويا مير به منزلهء علّت محدثهء حكمت يماني بود وسيّد علوي به مثابهء علّت مبقيهء آن . نقش برجستهء ديگر أو اين بود كه در فضاى حكمت‌ستيزى وغلبهء دانشهاى نقلي ؛ در زماني كه موانع بسيارى فرا روى مسير رشد حكمت ودانشهاى عقلي بود ، وحكما وفيلسوفان را در رديف زنديقان ودين‌ستيزان مىانگاشتند ، بار ديگر فلسفه را صدرنشين معارف قرار دهد وبا ترسيم شاكله وساختارى جديد - كه مير مبدع آن بود - فلسفهء اسلامى را به جايگاه ومنزلت رفيع دانشهاى شرعي ارتقا بخشد . سخن پايانى اينكه سيّد علوي گر چه شارح وفادار انديشه‌هاى ميرداماد بود ونسبت به أو تعبّدى خاصّ داشت ، امّا - همان گونه مير نيز تصريح دارد « 1 » - نسبت به آراء ومباني ديگران نقّادى منصف وصاحب رأى وانديشه بود . اين ويژگى در تمامى آثار كلامي فلسفي أو محسوس است . فهرست نگاشته‌ها 1 . إظهار الحقّ ومعيار الصدق ( چاپ شده در ضمن مجموعهء ميراث اسلامى إيران ، دفتر دوم ، صص 260 - 267 ) : رسالهء مختصرى است در دفاع از كتاب مير لوحى در هجو أبو مسلم ( مروزى ) خراساني . « 2 » 2 . بيان الحقّ وتبيان الصدق « 3 » : در احكام وقف . 3 . تعليقهء بر حاشيهء خفرى بر شرح جديد تجريد قوشچى . « 4 » 4 . تعليقهء بر حاشيهء دوانى بر تهذيب . « 5 »

--> ( 1 ) . ر . ك : اجازهء اوّل ميرداماد : « وإنّى قد صادفته على أمد بعيد في سلامة الفطرة الناقدة » . ( 2 ) . الذريعة ، ج 4 ، صص 150 - 151 ؛ ج 6 ، ص 386 ؛ ج 10 ، ص 206 وج 11 ، ص 92 . ( 3 ) . كتابخانهء آستان قدس رضوى ، ش 2259 ؛ كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، ش 5894 ؛ فهرست ميكروفيلمهاى دانشگاه تهران ، ج 2 ، ص 129 وفهرست كتابخانهء مدرسهء فيضيه ، ج 1 ، ص 23 . ( 4 ) . ر . ك : مصقل صفا ، مقدّمه ، صفحهء هفتاد . ( 5 ) . ر . ك : شرح القبسات ، مير سيّد احمد علوي .